Μια λέξη είν' ο έρωτας,
ως να την πεις, περνάει,
η αγάπη κατακάθι του του
χρόνια σε τυραννάει.
Κι αν τύχει να ερωτευτείς,
χαράς τονε που σ' έχει.
μ' αν αγαπήσεις μια φορά,
η δίψα θα σε τρέχει.
Η δίψα για να πιεις νερό
απ' των χειλιών την κρήνη,
εκείνη που σού στέρεψε
κι αναπαμό δε δίνει.
Παιχνίδι είν' ο έρωτας,
μ' αν χάσεις, σ' αγοράζει,
στα κάτεργα σ' έχει ραγιά
και στη ζωή μαράζι.
Αγάπη μου, σ' εκλιπαρώ
τείχη να μη μού χτίζεις,
γίνε χαλί μου να στρωθώ
και κύρης θα μ' ορίζεις.
Τα δάκρυα που έχυσα
όλην αυτή τη νύχτα
σα χάδι να σε κλείσουνε
στη αγκαλιάς τη μήτρα.
Κάθε μου μέρα σε ποθώ,
κάθε βραδιά σε χάνω,
μια λέξη σου ν' αναστηθώ,
ένα βλέμμα να πεθάνω.
©Αρχοντούλα Αλεξανδροπούλου 2013
Αγρίνιο, Φθινόπωρο 2013
